Notowany.pl

Kliknij, aby powiększyć

Po wczorajszym zamieszaniu związanym z szumem informacyjnym wokół ewentualnej sprzedaży kolejnych akcji przez skarb państwa (przede wszystkim KGHMu), dziś nastąpiło wyraźne uspokojenie nastrojów. Wystarczyło, aby związkowcy zagrozili strajkami i już rząd zaczął się wycofywać ze swoich radykalnych planów. Poza tym sprzedaż znaczącego pakietu akcji Kombinatu oznaczałoby także utratę świetnej synekury na stanowisku prezesa, a to zawsze kusi każdą władzę. Kropkę nad i postawił wicepremier Schetyna, które kategorycznie oświadczył, że „prywatyzacja KGHM nie wchodzi w grę”. Nieco dziwi taki dysonans z głosem ministra Grada.

Tymczasem na parkiecie warszawskiej giełdy większość dnia upływała w dość sennej atmosferze i niejeden inwestor uciął sobie drzemkę znużony upałem i bezruchem na rynku. Rano wyszliśmy na lekkie plusy i tak dryfowaliśmy niemal aż do samego końca dnia. Lepsze od oczekiwanych poranne dane z GUS dotyczące sprzedaży detalicznej w czerwcu (+0,9%) oraz nieco niższej stopy bezrobocia (10,7%) nie natchnęły nikogo do zmasowanych zakupów akcji. Atmosfera w Europie była pozytywna dzięki niezłym wynikom kolejnych spółek i wzrostowi sprzedaży detalicznej w Wielkiej Brytanii.

Prawdziwe widowisko obejrzeliśmy dopiero na sam koniec dnia, kiedy pokazały się dobre dane z amerykańskiego rynku nieruchomości. Już wcześniej do ataku przystąpiły byki licząc na taki właśnie rozwój wypadków. Kiedy faktycznie dowiedzieliśmy się, że sprzedaż domów na rynku wtórnym wzrosła zdecydowanie powyżej prognoz (+3,6% vs+0,6%) nastąpiła prawdziwa szarża kupujących i 2040 na WIG20 pękło jak zapałka.

Tak naprawdę nie był to specjalnie istotny poziom z punktu widzenia analizy technicznej i co więcej zamknięcie na 2052,87 punktów również nie znajduje się na żadnym ważnym oporze. Sytuacja wygląda tym optymistyczniej, że poszliśmy w ślad za amerykańskimi indeksami (trwa niesamowita seria Nasdaqa kolejnych sesji wzrostowych – trochę jeszcze brakuje do rekordu 19 z sierpnia 1979 roku). S&P500 z impetem przebił sufit na 945 punktów i po krótkim zawahaniu przeniósł się o piętro wyżej i teraz droga do 1000 punktów stanęła otworem (na 1014 pkt zniesienie bessy). Teraz gra dla techników podążających za dłuższymi trendami jest prosta – trzymają pozycje długie ze stoplossami nieco poniżej 945 punktów.

Podobnie powinni zachować się główni rozgrywający na naszym rynku naśladując ruchy większych giełd – roboczo pierwsze wsparcia stanowi 1995-2000 punktów. Do góry mamy sporo miejsca i misie powinny uważać na swoje szorty w takiej martwej strefie, bo tu łatwo się robi luki czy też „pompuje” indeksy i kontrakty.

Najlepszymi akcjami w WIG20 okazały się walory … PGNiG +6,25%, co wydaje się dość zaskakujące w świetle zamieszania związanego z aferą sprzed roku i „inside tradingiem”. Cały sektor powiązany z surowcami radził sobie bardzo dobrze wspomagany przez BRE +5,8% i GTC +5,8%.

Teraz z zainteresowaniem będziemy przyglądać się reakcji krajowych inwestorów, bo siła złotego (dolar zaledwie po 2,95 zł – dokładnie na 50% ruchu od minimum do szczytu) i skupienie się wyłącznie na najpłynniejszych akcjach oraz kontraktach terminowych wyraźnie prowadzą nas do podejrzeń, że motorem napędowym tej fali jest zagranica, która w drugim półroczu po wygaśnięciu wielu opcji walutowych wyraźnie stawia na Polskę. Tymczasem nasi krajowi zarówno instytucjonalni jak i indywidualni inwestorzy są w wielu wypadkach zupełnie zaskoczeni i po przygotowaniu gotówki nie doczekali się korekty poniżej 1700 punktów.

Jeżeli stracą cierpliwość możemy zobaczyć prawdziwą panikę zakupów, która mogłaby wyznaczyć jakiś lokalny szczyt i pozwolić zagranicy zrealizować zyski. Na razie widać wyraźną rezerwę na mniejszych indeksach i wyczekiwanie na niższe ceny, jednak takie sesje jak dziś powoli zachęcają do wejścia na rynek coraz szersze rzesze inwestorów.

Treści przedstawione w artykule są prywatnymi opiniami autora i nie stanowią rekomendacji inwestycyjnych w rozumieniu Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 października 2005 roku w sprawie informacji stanowiących rekomendacje dotyczące instrumentów finansowych, ich emitentów lub wystawców (Dz. U. z 2005 roku, Nr 206, poz. 1715). Autor nie ponosi odpowiedzialności za decyzje inwestycyjne podjęte na podstawie niniejszego artykułu, ani za szkody poniesione w wyniku decyzji inwestycyjnych podjętych na podstawie niniejszego artykułu.