Notowany.pl

WIG +1,44%
WIG20 +1,72%
mWIG40 +1,02%
sWIG80 +0,54%
FW20 +1,66%
NewConnect -0,13%
DJI +1,09%
NASDAQ +2,46%
S&P500 +1,6%
NIKKEI225 +0,26%
FTSE -0,36%
DAX +0,06%
DJI Futures +0,2%
Ropa Crude +1,45%
Ropa Brent +2,07%
Złoto +0,1%
Srebro -0,89%
Miedź +1,92%

Wielka Brytania tonie!

Zbigniew Papiński | Poniedziałek [25.05.2009, 08:05]

37 komentarzy / Skomentuj

Coraz gorsza sytuacja na Wyspach.

W czwartek 21 maja rynki zostały zelektryzowane wiadomością, że agencja Standard & Poor’s oznajmiła, że po raz pierwszy w historii może obniżyć rating Wielkiej Brytanii z najwyższego AAA. Oznaczałoby to jeszcze trudniejszą sytuację Wyspiarzy, którzy musieliby w takim wypadku płacić wyższe odsetki od obligacji, tak bardzo potrzebnych do finansowania rozdętego deficytu budżetowego. Od razu atmosfera na rynkach akcji została popsuta i jak bumerang wrócił problem chwiejnych fundamentów, które stawiają pod znakiem zapytania dalsze wzrosty na giełdach.

O fatalnym stanie brytyjskiej gospodarki od dawna ostrzegał Jim Rogers, który twierdzi, że ten model się już wyczerpał. Zjednoczone Królestwo nie ma nic do zaoferowania – kończy się ropa naftowa w Morzu Północnym, a niedawne centrum finansowego świata, czyli londyńskie City jest nikomu niepotrzebnym, zbędnym balastem. Z tego powodu od dawna nie posiada żadnych brytyjskich akcji, ani funtów.

Zdaniem Rogersa głównym problemem nie tylko Wlk. Brytanii, ale także Stanów Zjednoczonych i innych największych jest fatalny sposób w jaki przystąpiły do walki z kryzysem. Zamiast pozwolić nieefektywnemu Northern Rock czy innym instytucjom upaść, przedłuża się ich agonię transferując środki do niewydolnych banków. Od wieków bankructwo jest nieodłączną częścią kapitalizmu, a taka ingerencja przedłuża tylko agonię. W ten sposób Japonia już od 20 lat tkwi w stagnacji i możliwe, że podobny scenariusz zafundują nam decydenci w pozostałych krajach grupy G8.

Sytuacji nie poprawia reputacja premiera Wielkiej Brytanii Gordona Browna, który wsławił się wcześniej wyprzedażą brytyjskich rezerw złota po cenie poniżej 300 dolarów za uncję. Obejmując urząd premiera w 2007 roku zapewniał, że postara się zachować finanse kraju w dobrym stanie. Niestety fakty przeczą jego obietnicom. Co gorsza, niedawno wybuchł skandal finansowy, w który zamieszanych jest 13 ministrów z gabinetu Browna oraz niektórzy posłowie. Politycy najpierw wykorzystali parlamentarny system zwrotu wydatków w niedozwolony sposób, a potem nieudolnie próbowali zatuszować sprawę. Tego było za wiele nawet dość spokojnym Brytyjczykom i kraj ogarnęła fala niechęci i protestów.

Tymczasem wzorując się na administracji amerykańskiej Brown walczy z kryzysem przez zwiększanie wydatków rządowych. W roku fiskalnym kończącym się w marcu 2010 roku Wielka Brytania musi sprzedać obligacje o astronomicznej wartości 220 mld funtów. Oczywiście taka kwota to i tak niewiele wobec gigantycznych emisji długu ze strony USA (tylko w tym tygodniu przetargi na 171 mld dolarów), ale są to kwoty rekordowe. Tym samym deficyt budżetowy sięgnie aż 12,4% PKB, a dług całkowity 67% PKB (większy mają jedynie niezawodni Amerykanie).

Przy okazji rosną w zastraszającym tempie koszty obsługi tego zadłużenia i nawet jeśli agencje ratingowe nie obniżą swoich ocen to i tak Wyspiarze będą w ciągu najbliższych pięciu lat wydawać tyle samo na odsetki od obligacji co na obronność swojego kraju. Jaka jest zatem recepta władz na te kłopoty? Wiadomo. Podniesienie podatków.

Zapowiedź podwyżki podatków oburzyła wielu ludzi, bo w końcu mają dowód czarno na białym kto zapłaci za pomoc dla nieudolnych finansistów i skorumpowanych polityków. Jak zawsze szarzy obywatele. Niektórzy znani i lubiani jak na przykład aktor Michael Caine oświadczyli, że w takim razie oni wyjadą z kraju.

Niestety dla nas problemy Wielkiej Brytanii są także naszymi kłopotami. W wymiarze krótkoterminowym rzutują na pogarszanie się atmosfery na giełdach, ale niosą za sobą znacznie poważniejszy ciężar gatunkowy. Przede wszystkim nie możemy zapominać o olbrzymiej fali emigrantów z Polski, która popłynęła w ostatnich pięciu latach na Wyspy – Irlandia też jest mocno powiązana ekonomicznie ze Zjednoczonym Królestwem. Czy ktoś w ogóle u nas się zastanawia co stanie się, jeśli ci ludzie zaczną wracać? Ciekawe czy nasze władze są przygotowane, czy będzie tak jak z tą niekończącą się tragikomedią o prognozach wzrostu PKB w 2009 roku?

Nasza zwalniająca gospodarka może otrzymać kolejny cios. Po pierwsze, rzeka funtów i euro przestanie płynąć do Polski generując dodatkowy popyt, a po drugie powracający zwiększą liczbę bezrobotnych. Nie bez znaczenia też jest rywalizacja Wielkiej Brytanii z Polską na rynku długu o uplasowanie swoich obligacji. Nasze będzie coraz trudniej sprzedać. Przed nami gorące lato.

Treści przedstawione w artykule są prywatnymi opiniami autora i nie stanowią rekomendacji inwestycyjnych w rozumieniu Rozporządzenia Ministra Finansówz dnia 19 października 2005 roku w sprawie informacjistanowiących rekomendacje dotyczące instrumentów finansowych, ich emitentów lub wystawców (Dz. U. z 2005 roku, Nr 206, poz. 1715). Autor nie ponosi odpowiedzialności za decyzje inwestycyjne podjęte na podstawie niniejszego artykułu, ani za szkody poniesione w wyniku decyzji inwestycyjnych podjętych na podstawie niniejszego artykułu.

Kto traci, a kto zyskuje?Strona gracza giełdowego.

Wielka Brytania tonie!

Komentarze Czytelników (37)

Analizy Czytelników

Kto traci, a kto zyskuje?
Strona gracza giełdowego.