Notowany.pl

6 lutego 2008 roku David Redmond wrócił z lunchu po wyjątkowo długiej przerwie. Jak podaje w oficjalnym komunikacie brytyjski nadzór finansowy (FSA) w niespotykanie szczegółowy sposób dla takich spraw, Redmond wyszedł z biura o godz. 13:14 i wrócił o 16:41. Zdaniem regulatora, znajdował się on wyraźnie pod wpływem alkoholu i po zajęciu miejsca na swoim stanowisku pracy trader przystąpił do zawierania transakcji na rynku instrumentów pochodnych.

Rozgrzany alkoholem otworzył znacznie więcej pozycji niż zazwyczaj narażając swojego pracodawcę, czyli znany bank inwestycyjny Morgan Stanley na straty w wysokości 10 mln dolarów. Co więcej, dopiero po godzinie 17 zorientował się, że zamiast kontraktów long (gra na zwyżkę) w rzeczywistości posiadał derywaty na spadki. Wtedy wpadł w panikę i zaczął gwałtownie odwracać swoje pozycje.

Jak skrupulatnie wyliczył brytyjski odpowiednik KNF (FSA), Redmond przez kolejne 90 minut zawierał transakcje średnio co 7,5 sekundy wpadając w pewnego rodzaju trans. Trader nie przyznał się do błędu swoim przełożonym i następnego dnia ostatecznie zamknął swoje transakcje nawet z niewielkim zyskiem. Kiedy kierownictwo banku dowiedziało się o sprawie natychmiast zawiesiło go w czynnościach służbowych i po miesiącu zwolniło z pracy.

Sprawa wyszła na jaw przy okazji składania przez Redmonda aplikacji do pracy w innym banku. Liczący sobie 28 lat trader wczoraj otrzymał zakaz pracy w zawodzie przez kolejne dwa lata i przy okazji, w uzasadnieniu FSA zdradziła przyczyny ukarania byłego pracownika Morgan Stanley.

Oficjalnie bank dopuszcza spożywanie niewielkich ilości alkoholu przez swoich pracowników, szczególnie na spotkaniach z klientami poza godzinami pracy w biurze (tak zwane „eventy”). Tymczasem Morgan Stanley w zeszłym roku przeżył kolejną aferę na jeszcze większą skalę finansową. Jak się okazało w ubiegłym tygodniu po nałożeniu przez nadzór kary na bank w wysokości 1,4 mln funtów za brak odpowiedniej kontroli, operujący na rynku derywatów Matthew Piper w maju 2008 roku doprowadził do utraty 120 milionów dolarów i ukrywał to przed przełożonymi. Zastanawia takie nagromadzenie negatywnych wydarzeń w tak znanym banku inwestycyjnym i ciekawe czy na pewno wszystkie poznamy?

Rynek instrumentów pochodnych operuje zwykle na dużej dźwigni finansowej, która gwałtownie zwielokrotnia zarówno zyski jak i straty. Każdy błąd może drogo kosztować. Z drugiej strony kuszą olbrzymie premie w razie wypracowania zysku. Stąd rodzi się stres. Tajemnicą poliszynela jest, że pracownicy dużych instytucji finansowych rozładowują go za pomocą alkoholu i narkotyków. Możemy zresztą zażartować, że to wiele wyjaśnia z gwałtownych zmian cen na wszelkich możliwych rynkach, które szczególnie w ostatnich latach znacznie zwiększyły amplitudę wahań.

Interesujące też jak sprawa wygląda w polskich instytucjach finansowych. Podejrzewamy, że znając zwyczaje Polaków i tu raczej nie znajdziemy świętoszków. W sumie o ile nie wpływa to na wyniki inwestycyjne wypicie drinka czy piwa nie jest żadną zbrodnią, a znacznie większą pułapką wydaje się złudzenie bycia ekspertem: „jeśli zatrudnił mnie tak znany bank jak Morgan Stanley, przecież muszę mieć rację i to druga strona się myli”.  Stąd droga do porażki jest bardzo krótka. Poza tym zwróćmy uwagę na system premii w bankach inwestycyjnych, które faworyzują podejmujących nadmierne ryzyko i właśnie im wypłacają najwyższe premie.

Czy zatem ktoś odważy napisać się co porabiają polscy koledzy londyńskich finansistów? Zapraszamy do komentarzy.