Notowany.pl

Sprawdź jaka.

W liście do akcjonariuszy Berkshire Hathaway podsumowującym 2002 rok Warren Buffett proroczo stwierdził:

Instrumenty pochodne są finansową bronią masowego rażenia niosącą za sobą niebezpieczeństwa, które choć teraz ukryte, są potencjalnie śmiertelne.

Te słowa okazały się nadzwyczaj trafne i co dziwne właśnie derywaty, a dokładniej opcje put wystawione przez holding Buffetta stały się dla niego utrapieniem.

Jednym ze źródeł obecnego kryzysu było wykreowanie pozostającego poza wszelką kontrolą rynku instrumentów pochodnych, a szczególnie toksyczne okazały się te oparte o kredyty hipoteczne ładnie ponazywane i opakowane w efektowny sposób przez banki inwestycyjne.

Do nowalijek finansowych zaliczamy też tak zwane CDSy, czyli Credit Default Swaps. Ich konstrukcja polega na tym, że są one swego rodzaju polisą ubezpieczeniową chroniącą posiadacza przed ryzykiem upadłości instytucji czy nawet państwa. Zasadniczo używa się tych pochodnych do zabezpieczania pożyczek i obligacji. Zatem powiedzmy, że dany inwestor kupił dziesięcioletnie obligacje Polski oprocentowane 6,2% w skali roku, ale obawiając się o to, że platynowa karta kredytowa ministra Rostowskiego nie chroni go przed ryzykiem dodatkowo nabywa CDSy dla Polski i przestaje się martwić czy Polska będzie wypłacalna czy nie nawet, kiedy rząd zostanie zaskoczony w wakacje przez dziurę budżetową.

Tymczasem rynek CDSów zamienił się w pole zupełnie niekontrolowanej spekulacji prowadzonej przede wszystkim przez potężne instytucje finansowe. W tej chwili szacuje się, że handel tymi swapami, zupełnie marginalny jeszcze 10 lat temu, sięgnął poziomu 38,6 bln dolarów. To naprawdę gigantyczna suma, a tam gdzie pojawiają się duże pieniądze rodzą się wielkie pokusy, także do nielegalnych działań, tym bardziej, kiedy rynek pozostaje niemal zupełnie bezpański. Ogólnie ceny CDSów rosną, gdy ryzyko bankructwa danego przedsiębiorstwa także wzrasta. Zatem wystarczy na przykład rozpuścić plotki czy wzmagać panikę odpowiednio przygotowanymi raportami, aby zarabiać potężne pieniądze, zupełnie nieporównywalne z tymi, które można na przykład zyskać na naszej giełdzie na rynku kontraktów terminowych.

Amerykański nadzór finansowy SEC wydawał się zupełnie nie zauważać lub jak podejrzewają niektórzy nie chciał widzieć co się tu dzieje. Aż tak bardzo nas to nie dziwi skoro Bernard Madoff był kontrolowany kilkanaście razy w ostatnich latach i za każdym razem według SEC wszystko było w doskonałym porządku. W końcu jednak i SEC zaczął się interesować tym co się dzieje z CDSami i jak donosi „the Wall Street Journal” wszczął nawet dochodzenie w sprawie niedozwolonego „inside tradingu”.

Chodzi o przypadek pracownika Deutsche Banku. Trzydziestoośmioletni Jon-Paul Rorech jest oskarżony o to, że przekazał tajne informacje Renato Negrinowi z funduszu hedgingowego Millenium (nie ma on nic wspólnego z polskim bankiem) w trakcie wykupu akcji holenderskiej spółki medialnej VNU. Dzięki temu Negrin podobno zarobił 1,2 mln dolarów właśnie posługując się CDSami. Rorech miał mu zdradzić, że spółka będzie musiała zaciągnąć nowe długi i tym samym kurs CDSów poszybował w górę przynosząc szybki i pewny zysk znającym wcześniej informacje.

Adwokaci oskarżonych bronią ich twierdząc, że sprawa nie podlega jurysdykcji amerykańskiej i poza tym wygląda to nieco dziwnie, że SEC zaczęła poszukiwać niedozwolonych praktyk w słabo kontrolowanym segmencie derywatów właśnie w Europie nie widząc nic ciekawego na swoim podwórku. Możemy jedynie domyślać się, że tam materiał byłby z pewnością znacznie bardziej obfity, a kwota 1,2 mln dolarów byłaby tylko ułamkiem tego co udałoby się odszukać w transakcjach niektórych banków inwestycyjnych. Czy ktoś wierzy, że SEC rzeczywiście zainteresuje się operacjami swapowymi swoich amerykańskich podopiecznych?

Treści przedstawione w artykule są prywatnymi opiniami autora i nie stanowią rekomendacji inwestycyjnych w rozumieniu Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 października 2005 roku w sprawie informacji stanowiących rekomendacje dotyczące instrumentów finansowych, ich emitentów lub wystawców (Dz. U. z 2005 roku, Nr 206, poz. 1715). Autor nie ponosi odpowiedzialności za decyzje inwestycyjne podjęte na podstawie niniejszego artykułu, ani za szkody poniesione w wyniku decyzji inwestycyjnych podjętych na podstawie niniejszego artykułu.