Notowany.pl

Fot. stock.xchng

Wczoraj na stronie internetowej, a dziś w papierowym wydaniu dziennika „Financial Times” ukazał się artykuł, w którym Stefan Wagstyl twierdzi, że gazecie udało się dotrzeć do tajnego raportu sporządzonego miesiąc temu przez Międzynarodowy Fundusz Walutowy. Najbardziej sensacyjne w nim wydaje się żądanie jak najszybszego wprowadzenia euro w krajach dopiero aspirujących do wspólnej waluty, czyli także Polski nawet bez spełnienia podstawowych wymogów formalnych stawianych tym państwom.

Zdaniem MFW targane kryzysem i recesją kraje Europy Wschodniej i Środkowej mogłyby wprowadzić u siebie euro na złagodzonych warunkach, korzystając z przyspieszonej ścieżki akcesyjnej. W zamian tymczasowo nie otrzymałyby prawa głosu w Europejskim Banku Centralnym, czyli praktycznie musiałyby się zupełnie zrzec własnej polityki monetarnej na rzecz interesów większych graczy, czyli przede wszystkim Francji i Niemiec.

Według Funduszu kraje z naszego regionu w zamian zyskałyby znaczną ulgę w obciążeniach wynikających z długu zagranicznego – u nas na przykład z pewnością stabilny kurs walutowy jest kluczową kwestią dla tysięcy rodzin zadłużonych we frankach szwajcarskich, a kurs tego ostatniego wobec euro nie zmienia się przecież tak gwałtownie jak w stosunku do złotego. W ten sposób poprawiłyby się także nastroje społeczne, które przecież odgrywają sporą rolę w zachowaniach konsumenckich i wzrost zaufania zazwyczaj przyspiesza poprawę sytuacji gospodarczej.

Ujawnienie raportu może teraz zainicjować gorącą debatę w krajach, których dotyczy ta istotna kwestia, również w Polsce. Co prawda najbardziej dotknięte trwającym kryzysem są Ukraina, Łotwa czy Węgry, ale euro prawdopodobnie zostałoby wprowadzone równocześnie w wielu państwach (z wyjątkiem rzecz jasna Ukrainy pozostającej poza Unią Europejską).

MFW wraz Europejskim Bankiem Odbudowy i Rozwoju oraz Bankiem Światowym razem starali się o utworzenie specjalnego funduszu ratunkowego na rzecz Europy Wschodniej i Środkowej, ale plan nie zyskał uznania ani na wschodzie, ani zachodzie kontynentu. Zachód nie kwapił się z przekazywaniem środków, a dla odmiany nasz region obawiał się stygmatu krajów na krawędzi przepaści. Państwo, które otrzymuje taką pomoc zaczyna być zwykle źle postrzegane przez inwestorów zagranicznych i musi płacić wyższe odsetki od swojego zadłużenia, czyli czasem pomoc może stać się wręcz kosztownym balastem.

Trzeba pamiętać, że akcja kredytowa o gigantycznych rozmiarach prowadzona przez USA doprowadziła do sytuacji, że maleje podaż ochotników gotowych do kupowania długu innych krajów, a tymczasem kraje nowej Europy muszą zrolować ponad 400 mld dolarów długów w tym roku i pokryć ponad 80 mld dolarów deficytu rachunków bieżących. Zadanie stanie się tym trudniejsze, że zakłada się spadek PKB o około 2,5% w tym roku.

Rośnie dziura, którą muszą zapełniać międzynarodowe instytucje finansowe, aby nie dopuścić do katastrofy w systemie finansowym całej Europy, bo problemy jednego regionu w dobie globalizacji szybko stają się kłopotem wszystkich. Właśnie z tego powodu MFW sądzi, że jednym z rozwiązań problemu jest błyskawiczne wprowadzenie euro, także w Polsce.

Powstaje teraz kwestia czy dla Polski będzie to korzystne rozwiązanie czy nie? Z jednej strony zyskujemy stabilność walutową, z drugiej rezygnujemy z suwerennej polityki monetarnej. To prawdziwy dylemat nad którym głowi się wielu polityków, ekonomistów i zwykłych ludzi. Co zatem wybrać?