Notowany.pl

W poprzedniej części mówiliśmy o sposobie doboru akcji do portfela za pomocą najprostszej metody (pasywnej) oraz na podstawie kilku wskaźników analizy fundamentalnej. Dzisiaj omówimy kilka formacji analizy technicznej, jakie można dostrzec na wykresach.

Kiedy mamy już założony rachunek inwestycyjny w biurze maklerskim, i możemy korzystać z niego przez internet, najprawdopodobniej mamy także dostęp do programu analizującego dane, rysującego wykresy i wyliczającego wskaźniki analizy technicznej. Zazwyczaj można wybrać wykres liniowy, słupkowy i świecowy. Wykres liniowy jest najprostszy, ale jest on rysowany po cenach zamknięcia. Znacznie więcej informacji zawiera wykres świecowy, biały kolor świecy oznacza wzrost danego dnia, a czarny kolor – spadki. Możemy się także dowiedzieć jakie było maksimum danego dnia, a mając szereg takich świec, możemy wyrysować poziom oporu lub wsparcia. Dla indeksu WIG20 wygląda to obecnie następująco:

Widzimy, że minimum bessy zostało wyznaczone 27 października na poziomie 1471 punktów, jeśli połączymy ten punkt z minimum wyznaczonym 20 listopada, otrzymamy pewną linię, to jest właśnie poziom wsparcia. Gdyby wykres zbliżył się do tej linii, przynajmniej teoretycznie można by oczekiwać odbicia od niej i wzrostów. Między 27 października a dzisiejszą sesją indeks wahał się w przedziale 1471-1903. Jeśli poprowadzimy teraz linię przez maksima sesji w tym czasie, otrzymamy kolejną linię techniczną, zwaną poziomem oporu. Jak dotąd stanowiła ona skuteczną zaporę dla wzrostów, ale dzisiaj indeks wyrwał się z tego ograniczenia, co pozwala mieć nadzieję na dalsze wzrosty. Obie linie, wsparcia i oporu, utworzyły formację techniczną zwaną trójkątem równoramiennym. Taka formacja działa jak trampolina i może oznaczać zarówno kontynuację, jak i odwrócenie trendu. Trudno w tym momencie powiedzieć, czy pierwszy dzień wybicia z trójkąta przyniesie dalsze wzrosty, ale jeśli tak się stanie, możemy spodziewać się potężnego wzrostu na indeksie WIG20. Potencjalny wzrost jest mierzony trzecim bokiem trójkąta i wynosiłby aż 463 punkty. Przykładając tę długość do punktu wybicia, otrzymalibyśmy skok indeksu aż do poziomu 2240 punktów. Podkreślam, że jest to tylko teoretyczna możliwość, która zostanie ewentualnie potwierdzona na najbliższych sesjach:

Poza trójkątami analitycy stosują mnóstwo innych formacji. Na przykład bardzo popularny jest podwójny szczyt. Kiedy tworzy się taka formacja, oznacza wyczerpywanie trendu. Na WIG20 pojawiła się latem ubiegłego roku, 23 lipca, kiedy indeks notował rekordowe poziomy 3900 punktów. Nastąpiły spadki, które sięgnęły 500 punktów. Potem indeks jeszcze raz próbował wspiąć się na rekordowe poziomy i znów zakończyło się to klęską. Co gorsza pojawiła się kolejna formacja podwójnego szczytu, tworząc z poprzednią dwa wielkie podwójne szczyty. Spadki, które potem nastąpiły bezlitośnie zrealizowały cały potencjał tej formacji. Licząc od wierzchołka szczytu do jej podstawy, można było spodziewać się 500-punktowych spadków, i po przebiciu podstawy formacji takie spadki rzeczywiście nastąpiły.

Taka formacja działa w obie strony, na przykład odwrócona tworzy formację podwójnego dna, zapowiadającą wzrosty. Obecnie niektórzy doszukują się wieloletniej formacji podwójnego szczytu na wykresie amerykańskiego indeksu giełdowego. W tym momencie balansujemy na krawędzi, ale gdyby taka formacja zrealizowała się, amerykański indeks giełdowy straciłby połowę swojej wartości. Byłaby to katastrofa i oznaczałaby trudne do przewidzenia konsekwencje dla gospodarki całego świata. Miejmy więc nadzieję, że taki scenariusz nie spełni się.

W kolejnej części naszego mini-szkolenia inwestycyjnego poznamy wskaźniki analizy technicznej oraz metody korzystania ze średnich.