Notowany.pl

Nic nie pomoże! Ale wciąż niektórzy ludzie występujący w mediach próbują życzeniami zatrzymać nadciągający krach. Z czego wynika ich postawa?

Myślenie życzeniowe to pewien archetyp. Człowiek od lat marzył, to pozwalało oderwać mu się przynajmniej na chwilę od codziennych zmagań. Dzisiaj widzimy, jak dziennikarze i pseudospecjaliści mówią o bessie, a mało kto mówił o tym przed jej nastaniem. Ci sami dziennikarze i naganiacze wciskają ludziom, że krachu nie będzie. Za kilka dni zmienią zdanie i powiedzą, że to wszystko dało się przewidzieć :-) Gdybym ja był dyrektorem jednej czy drugiej gazety, to taki dziennikarzyna wyleciałby z roboty z dnia na dzień, a tu nic, właściciel siedzi daleko poza krajem, w którym ukazuje się dziennik, i nie wie, co jest grane. Raz na jakiś czas przyleci, prezio uśmiechnie się, opowie bajeczkę i po sprawie.

W tej chwili prawie wszystkie media bębnią o przyjęciu przez Kongres planu pomocowego dla banków. Przypomnę, że plan ten raz już nie przeszedł przez amerykański parlament, a nawet gdyby teraz przeszedł, to i tak nikt poważny nie zacznie kupować akcji, co najwyżej wykorzysta chwilowe uśpienie ludu do upłynnienia papierów. Jeżeli przejdzie plan, to mamy maksymalnie dwie sesje wzrostowe, i to niekoniecznie, bo już wczoraj S&P 500 zdyskontował potencjalne przyszłe wydarzenie, jakim może być zatwierdzenie planu. Dlaczego piszę "może być", a nie "będzie"?!

Otóż rozmawiałem wczoraj z wybitnym analitykiem, który nie jest wcale przekonany co do tego, że plan zostanie zatwierdzony przez Kongres. Na 90% jest pewny, że plan przepadnie, mimo że wie o dezinformacji rozsiewanej przez media, które zaklinają rzeczywistość, często na potrzeby sponsorujących je grubasów. Inwestorzy z grubymi portfelami wiedzą, że będzie krach, i dlatego wykorzystują każdy moment do sprzedaży akcji. Wyprzedaż akcji przez wielki biznes nie odbywa się wcale szybko, w ciągu godziny, ale trwa przez kilka, kilkanaście sesji. Grubasek nie wysypuje od razu wszystkich papierów, bo inni zobaczyliby to na wykresach, tylko małymi porcjami podaje omamionemu ludowi akcje, które ten ochoczo łyka.

Proszę zauważyć, że wczoraj S&P 500 urósł o ponad 5%. Każdy wytrawny inwestor i spekulant wie, że jest to jedynie korekta w trendzie spadkowym, który nabiera rozpędu, a ostatnia czarna świeca to żółte światło przed nadciągającym krachem. I co widzimy dzisiaj w Azji?!

Coś nie widać zapowiadanego optymizmu. BSE 30 oscyluje wokół zera, KOSPI traci ponad 0,5%. SET pod kreską, Nikkei 225 zyskuje nieco ponad 0,7%. Tajwański TWSE rośnie o 1,19%. Na wykresie intraday Nikkei 225 widzimy, że przeprowadzana jest dystrybucja akcji. Podobnie na pozostałych indeksach.

Indeksy już uwzględniły w cenach przyjęcie przez Kongres planu pomocowego, tym bardziej, że media zachowują się tak, jakby Kongres już wczoraj zatwierdził plan i tak to zostało odebrane przez inwestorów. Zatem już w tej chwili widzimy, że za chwilę zaczną się spadki. A zastanówmy się, co będzie, kiedy okaże się, że Kongres odrzuci plan?!

Wybuchnie panika, do której i tak dojdzie w najbliższym czasie, ale odrzucenie planu może ją przyśpieszyć. Kto kupi w najbliższym czasie akcje, ten straci prawie wszystko. Jak znam życie, to znajdą się ci, którzy ujrzą w obecnej sytuacji "okazję" :-) i będą kupować. Nagle ściana lodu oberwie się i już nie będzie ratunku. Spadki mają to do siebie, że uderzają przeważnie nagle, z potężną siłą. W ciągu minuty WIG 20 może oddać 5%. Już nie raz tak było, że formowała się quasi baza, a potem nagle... ściana w dół!

Nie zdążą uciec. Spadnie, zaczną zastanawiać się dlaczego. Potem będą wyczekiwać na odbicie, a tu znowu w dół. Efekt domina zadziała. Giełdy to naczynia połączone; wystarczy, że w Stanach pokaże się kolejna wielka czarna świeca i jedziemy na 800 punktów z kilkoma przystankami. Pierwszy na poziomie 2120, potem 1800 i 1200. I tak spadniemy, zatem nie ma sensu czekać, bo kiedy pojawi się potężna czarna świeca w USA, to kolejne otwarcie u nas mamy z gigantyczną luką bessy. Zdążę, zdążę - tak myślą dzieciaki hossy, przesiadujące na forach internetowych. Nie zdążysz! Bo inni też tak myślą i już na otwarciu potopisz pieniądze.

W ludzkiej psychice funkcjonuje mechanizm wypierania ze świadomości informacji nieprzyjemnych. W tej chwili wiele osób ma dylemat, co zrobić z funduszami i akcjami, kiedy mają straty rzędu 30%. Odpowiedź jest jedna - ratować, co się da, i to szybko! Potem będzie za późno. Niektóre z tych osób pocieszają się papką medialną, tymczasem sytuacja staje się coraz bardziej poważna, dziennikarz opowiada bajeczki, klawiatura wszystko wytrzyma. Zaraz powyższe zdanie jakiś mało doświadczony inwestor (powinienem napisać leszcz :-)) wyrwie z kontekstu, jak to bywa ich zwyczajem, przykład - ropa po 400 USD.

W najbliższych dniach dojdzie do tragedii na rynkach finansowych. Nie jestem jasnowidzem i proszę ode mnie nie wymagać dokładnego podania daty wraz z godziną. Powtarzam jeszcze raz - w najbliższych dniach dojdzie do gigantycznego krachu. Niedawno pisałem, że czeka nas czarny poniedziałek. Można to sprawdzić w archiwum. Co prawda pomyliłem się o tydzień i przyznaję się do tego, bo pierwsze tąpnięcie miało miejsce w ten poniedziałek, a ja przypuszczałem, że to będzie już tydzień wcześniej. Zatem teraz, żeby nie wystawiać analiz na krytykę ze strony agresywnych internautów, postanowiłem nie podawać konkretnego dnia. Wydarzy się to w ciągu najbliższych kilku dni! Potem media będą mówiły, że to one przepowiedziały krach, a tak naprawdę to nadciągający krach (który dopiero nadejdzie!) przepowiedziałem ja i kilka osób w Polsce, reszta analityków nadaje się do machania śrubokrętami! I nie ma w tym zdaniu braku skromności, ale jest wyrażona prawda.

Chyba nikt trzeźwo myślący patrząc na ostatnią długą czarną świecę na S&P 500 nie powie, że na tym się skończy. Tak silnego spadku nie było od wielu lat, ale to dopiero błyśnięcie zapowiadające potężną trąbę powietrzną, która niebawem uderzy z zaskoczenia w giełdy. Na koniec dwa słowa do dzieciaków hossy - myjcie się dziewczyny, bo nie znacie dnia ani godziny :-)

PS
Niniejszy artykuł nie ma charakteru rekomendacji inwestycyjnej, a autor nie ponosi odpowiedzialności za ewentualne decyzje inwestycyjne podjęte pod jego wpływem.