Notowany.pl

Ma rację czy tylko szuka rozgłosu?

Peter Schiff jest znanym ekonomistą, głównie z powodu sławnego zakładu z Arturem Lafferem o dalsze losy amerykańskiej gospodarki. Schiff trafnie przewidział rychłe pęknięcie bańki związanej z rynkiem nieruchomości i dalsze konsekwencje tego wydarzenia. Niestety, sam Laffer nie uznał przegranej dowodząc, że nie sposób było snuć tak daleko idących prognoz na podstawie bieżących wskaźników ekononomicznych, co na pewno nie przysporzyło mu sympatii.

Po tym wydarzeniu sława Schiffa wzrosła i wiele osób z zapartym tchem słucha jego kolejnych analiz, takich jak ta najnowsza dotycząca złota, dolara oraz aktualnej sytuacji ekonomicznej:



Schiff ma bardzo potoczysty styl narracji i przyciąga wielu klientów, którzy ... narzekają na duże straty poniesione w ostatnich latach, mimo teoretycznie świetnych analiz. Jednak przełożenie ich na realne pieniądze jest zawsze trudną sztuką i być może z tego wynika zwrócenie się Schiffa w stronę polityki – w lecie bezskutecznie ubiegał się o nominację na kandydata na senatora z ramienia Republikanów przegrywając z Lindą Mc Mahon.

Tym razem Schiff zaatakował Warrena Buffetta oskarżając go o bezsensowne wspieranie polityki prezydenta Obamy nakręcającej dalszą spiralę długu przez kolejne wydatki w założeniu mające pobudzić gospodarkę. W rzeczywistości – zdaniem Schiffa, jest to polityka antyrynkowa w długim terminie prowadząca do wysokiej inflacji i pogłębienia się kryzysu, z czym w tym tygodniu polemizował Buffett upierając się, że nie widzi przesłanek, aby obawiać się drugiego dna recesji.



Możemy teraz zastanawiać się czy Schiff szuka jedynie rozgłosu, czy faktycznie droga obrana przez Obamę i Fed jest błędna, a wsparcie takich ludzi jak Buffett niepotrzebnie legitymizuje ich działania. Jednak w dwa lata po upadku Lehman Brothers nie sposób oprzeć się wrażeniu, że w ostatnich latach blask sławy miliardera nieco przygasł, ponieważ coraz więcej osób zauważa, że bardzo wiele jego ostatnich transakcji przynosi sukces nie dzięki jego legendarnym umiejętnościom, a raczej znajomościom – tak stało się choćby w przypadku uprzywilejowanej emisji akcji banku Goldman Sachs, które obejmował Buffett niespełna dwa lata temu w trakcie najgorętszej fali kryzysu finansowego z takimi gwarancjami ze strony władz i banku, że właściwie można porównać je do obligacji bez ryzyka. Zainwestował wtedy 5 mld dolarów z obietnicą corocznej dywidendy w wysokości 10% płaconej dla uprzywilejowanej serii akcji, więc niedawna obrona kontrowersyjnych działań zarządu GS (zakończonych karą w wysokości 550 mln USD nałożoną przez SEC) ze strony Buffetta była co najmniej dwuznaczna.

Treści przedstawione w artykule są prywatnymi opiniami autora i nie stanowią rekomendacji inwestycyjnych w rozumieniu Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 października 2005 roku w sprawie informacji stanowiących rekomendacje dotyczące instrumentów finansowych ich emitentów lub wystawców (Dz. U. z 2005 roku, Nr 206, poz. 1715). Autor nie ponosi odpowiedzialności za decyzje inwestycyjne podjęte na podstawie niniejszego artykułu, ani za szkody poniesione w wyniku decyzji inwestycyjnych podjętych na podstawie niniejszego artykułu.