Notowany.pl

Kliknij, aby powiększyć

Jeszcze o godzinie 16:10 wydawało się, że sesja na GPW zakończy się bardzo spokojnie. WIG20 utrzymywał się na lekkich plusach. Przy indeksie widniała wartość 2410 pkt i oczekiwaliśmy umiarkowanie pozytywnego zakończenia sesji. Tymczasem na końcowym fixingu zobaczyliśmy kolejny cud i o 16:20 WIG20 wystrzelił do 2430,39 pkt zamykając się na maksimum dziennym.

Jak widać, „cudofixingi” stają się powoli naszą lokalną specjalnością, a co nieco dziwi nadzór finansowy jak dotąd niczego złego w takich praktykach się nie dopatrzył. Przynajmniej nikt do dziś nie został ukarany za jakiekolwiek manipulacje, ani nie widać ochoty do jakichkolwiek zmian tego dość dziwacznego zakończenia sesji w Warszawie, które widoczne jest potrzebne dużym międzynarodowym instytucjom finansowym. Niestety regularne powtarzanie się takich sytuacji potwierdza, że GPW wciąż nie jest zaliczana do najbardziej poważnych rynków.

Sama sesja była bardzo nudna aż do godziny 14:30, kiedy poznaliśmy dane z amerykańskiej gospodarki. Niby obserwowaliśmy jakieś pozorne zmiany, ale tuż przed 14:30 wróciliśmy praktycznie do punktu wyjścia i WIG20 cofnął się do okolic 2400 pkt. Drugi zaanualizowany odczyt dynamiki PKB w drugim kwartale +1,6% okazał się lepszy od oczekiwanego +1,5%, co dało powód do większego optymizmu na giełdach. Zauważmy tu jednak obiektywnie, że poprzedni szacunek PKB mówił o +2,4%, więc tak naprawdę różnie można rozumieć te dane. Wiadomo jedynie, że gospodarka w USA zwalnia i to szybciej niż liczyli na to ekonomiści jeszcze pół roku temu.

Pod koniec naszych notowań w Jackson wystąpił Ben Bernanke i prezes Fed nie powiedział niczego rewolucyjnego zapewniając, że Bank Rezerwy Federalnej podejmie wszelkie możliwe kroki aby przeciwdziałać groźbie recesji i deflacji. Inaczej mówiąc nie pojawiła się żadna sensacja w postaci konkretów, poza znaną nam wcześniej retoryką, Zapewne Fed może ewentualnie dalej skupować rządowe obligacje i inne papiery, obniżyć do zera stopę procentową dla banków, które trzymają środki w Rezerwie i przedłużyć do bliżej nieokreślonej przyszłości utrzymywanie głównych stóp procentowych na najniższym możliwym poziomie. Nie ma tu żadnej niespodzianki i repertuar wydaje się dość znany, więc tylko jakieś realne ruchy wywołałyby jakąkolwiek reakcję rynków. Głębszą analizę makroekonomiczna można poznąc w rozmowie z profesorem Robertem Shillerem z Yale: