Notowany.pl

Nasza waluta umocni się? O ile?

W 1986 roku brytyjski tygodnik „the Economist” wprowadził nieoficjalny wskaźnik pomiaru parytetu siły nabywczej, czyli w uproszczeniu przeliczania realnej siły nabywczej danej waluty. W sumie powinno skonstruować się cały koszyk dóbr, ale dziennikarze wpadli na inny pomysł i wybrali Big Maca z popularnej sieci barów szybkiej obsługi McDonald’s.

Dlaczego akurat Big Mac? Kanapka jest w zasadzie identyczna na całym świecie i należy do produktów powszechnych. Na dodatek nie podlega ona handlowi międzynarodowemu, czyli na cenę praktycznie nie wpływają wszelkie cła i opłaty związane z eksportem i importem. No i wszystko da się bardzo szybko i łatwo przeliczyć.

W tym roku najdroższa okazała się Norwegia, gdzie hamburger kosztuje 45 koron, czyli niemal 23 złote. Również drogo jest w Szwajcarii: 6,5 CHF (około 20 złotych). Tanio nie jest też w całej strefie euro z przeciętną 3,38 € (niespełna 14 zł). Z kolei w USA średnia cena wynosi 3,73 USD, czyli niecałe12 złotych– wszystkie dane są z 21 lipca, kiedy „the Economist” porównywał ceny oraz kursy walut.

Na drugim biegunie znalazła się Argentyna z ceną 7 peso (poniżej 6 zł), ale jak twierdzą sami Argentyńczycy wynika to tylko z promocji w McDonald’s, a normalna cena wynosi mniej więcej tyle co w USA. Inne tanie miejsca to Hong Kong oraz Chiny i w tym drugim przypadku mamy ciekawy zbieg okoliczności – Big Mac jest tańszy niemal o połowę niż w Nowym Jorku, a równocześnie Chiny oskarża się o celowe zaniżanie kursu juana mniej więcej o 40%.

Trzeba jednak znaleźć słabą stronę tego nie całkiem serio wskaźnika. Lepiej porównywać kraje o zbliżonym poziomie zamożności, ponieważ w przypadku tych biedniejszych znacznie spada koszt pracy oraz inne składniki ceny kanapki – na przykład czynsz. Nas ciekawi porównanie z Polską. Cena 8,3 zł za Big Maca to tylko 2,6 USD, czyli nasza waluta jest znacznie niedowartościowana. W tabelce „the Economist” widnieje -30%, ale należałoby tu wziąć lekką poprawkę na różnicę w poziomie życia w obu krajach i szczerze mówiąc dla przeciętnego Amerykanina wydatek niespełna 4 dolarów jest niższy niż 8,3 zł dla zwykłego Polaka (wystarczy porównać wynagrodzenia).

Dlatego wysnuwanie wniosku na podstawie ceny Big Maca, że nasza waluta jest niedowartościowana i to aż o 30% wydaje się mocno dyskusyjne. Jednak jeśli faktycznie w Polsce zaczną rosnąć stopy procentowe, a gospodarka będzie nadal rozwijać się stosunkowo szybko na tle rachitycznej reszty Europy, wydaje się, że w ten sposób zachęcimy kapitał do wejścia do nas i tym samym Big Mac nie będzie taki niestrawny.