Notowany.pl

Dalej będą rosły?

Indeks szerokiego rynku akcji WIG osiągnął swoje maksimum hossy znacznie wcześniej niż WIG20 i było to 9 lipca 2007 roku na poziomie 67 772,91 punktów. Z kolei WIG20 wyrysował wierzchołek dopiero 29 października 2007 roku na 3940,53 pkt. Zresztą taka dywergencja i brak potwierdzenia siły rynku przez WIG była jednym z licznych sygnałów ostrzegawczych jesienią w 2007 roku. Tymczasem po zejściu do dna w lutym ubiegłego roku WIG zaczął się odbijać, odrabiając do tej pory niemal połowę strat.
Jednak nie wszystkie spółki zachowują się identycznie i znajdziemy takie, które nie tylko zniwelowały całą bessę, ale znalazły się wyraźnie powyżej szczytów z 2007 roku. Pierwszym przykładem jest ukraińska Astarta. Spółka w tym momencie kosztuje 60 zł za akcję, a w 2007 roku zachowywała się bardzo spokojnie w stosunku do reszty rynku wyrysowując maksimum na 32,99 zł, a potem żyła w swoim świecie rosnąc do 50 zł, aby dopiero w maju 2008 roku rozpocząć spadki zakończone poniżej 8 zł ubiegłej zimy. Od tamtej pory Astarta rośnie jak na drożdżach i przebiła swoje wszystkie historyczne szczyty.

Jeszcze bardziej spektakularną karierę na GPW robi wrocławska Kogeneracja. Spółka mocno ucierpiała w zamierzchłych z punktu widzenia inwestora czasach- czyli po pęknięciu bańki dotcomowej, ale od późnej jesieni 2002 roku właściwie cały czas pozostaje w hossie, a właśnie wczoraj ustanowiła swoje maksimum wszech czasów na poziomie 110 zł. Od dna na 7,62 zł w 2002 roku przebyła długą drogę, a jeszcze trzeba pamiętać o wypłacanych w międzyczasie dywidendach.



Trzecim przykładem jest Eurocash, czyli największy polski hurtowy dystrybutor żywności, chemii gospodarczej, alkoholu i wyrobów tytoniowych. Tutaj praktycznie od początku pobytu spółki na GPW widzimy permanentną hossę i w tym przypadku metoda „kup i trzymaj” oraz „dobieraj na korektach” okazała się najskuteczniejsza.



Czego dowodzą te przykłady? Są najlepszą ilustracją tezy, że każdą spółkę trzeba traktować indywidualnie i zachowanie indeksu WIG czy WIG20, a tym bardziej dane z amerykańskiego rynku pracy czy nieruchomości nie powinny zaciemniać nam całego obrazu spółki. Zresztą dla kontrastu należy pokazać spółkę, która po bessie nie potrafi się odrodzić mimo przeciętnego wzrostu na rynku o około 100% od minimów:



Niektórzy w związku z tym liczą, że właśnie takie przecenione spółki jak Hydrobudowa mają większy potencjał niż wcześniej pokazane w tym artykule. Może tak, może nie, ale cofnijmy się choćby o kwartał wstecz i okazuje się, że niekoniecznie, ponieważ te rosnące dalej drożały, a te słabe wciąż pozostawały w letargu. Jaki z tego płynie wniosek?

Inwestuj zgodnie z trendem długoterminowym, a nawet jeśli wyszukasz silną fundamentalnie przecenioną spółką poczekaj do momentu, kiedy trend spadkowy choćby zamieni się w boczny. No i patrząc na zyski z akcji takich spółek jak pokazane w tym artykule czy wielu innych – jak na przykład w ostatnim roku Amica, warto samodzielnie pracować nad wyszukiwaniem swoich perełek zamiast spędzać czas na analizie każdego słowa Bena Bernanke czy śledzeniu mitycznego„grubasa” na kontraktach terminowych.

Treści przedstawione w artykule są prywatnymi opiniami autora i nie stanowią rekomendacji inwestycyjnych w rozumieniu Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 października 2005 roku w sprawie informacji stanowiących rekomendacje dotyczące instrumentów finansowych ich emitentów lub wystawców (Dz. U. z 2005 roku, Nr 206, poz. 1715). Autor nie ponosi odpowiedzialności za decyzje inwestycyjne podjęte na podstawie niniejszego artykułu, ani za szkody poniesione w wyniku decyzji inwestycyjnych podjętych na podstawie niniejszego artykułu.