Notowany.pl

Zobacz nieznane oblicze świata finansów.

Na pierwszy rzut oka Jeffrey Gundlach wygląda jak prawdziwy dżentelmen, wzorcowa postać z finansowego establishmentu. Niedawno założył fundusz DoubleLine, który zajmuje się inwestowaniem w obligacje, co nie brzmi zbyt ekscytująco dla postronnych obserwatorów, ale zapewne przyniesie zyski bogatym Amerykanom. Od razu ruszyła machina promocyjna i również serwis monitorujący fundusze inwestycyjne – Morningstar przeprowadził rozmowę z Gundlachem. Zresztą Morningstar od lat uznaje go za świetnego menadżera i w 2006 roku przyznał mu tytuł najlepszego zarządzającego bezpiecznymi funduszami.

Finansowanie nowemu przedsięwzięciu Gundlacha zapewni Oaktree Capital Investment, prywatny fundusz z Los Angeles. Od strony merytorycznej będzie on wspierany przez wielu kolegów, którzy odeszli w ślad za nim rezygnując z intratnych posad u poprzedniego pracodawcy, czyli TCW Group (podmiot zależny od francuskiego banku Societe Generale). Dwa lata temu SocGen zyskał raczej niechcianą popularność za sprawą skandalu z Jerome Kervielem w roli głównej:



Widoczny na nagraniu cichy i niepozorny młody człowiek miał nieomal doprowadzić do bankructwa SocGen. Tak przynajmniej twierdzono na początku afery. Z czasem rachunki przestały się zgadzać i podejrzewa się, że bank przy tej okazji próbował zatuszować swoją nieudolność i ukryć inne straty związane z kryzysem finansowym. Dopóki spekulacje Kerviela przynosiły zysk, nikt z jego przełożonych nie interesował się skąd się on bierze. W styczniu 2008 roku Kerviel i Societe Generale zaczęli okupować czołówki newsów w mediach i bynajmniej nie chodziło o wspaniałe wyniki inwestycyjne, ale po dwóch latach jakoś nie słychać, żeby Kerviela skazano za jakiekolwiek przestępstwo. Obecnie pracuje w spółce konsultingowej. W Polsce bank Societe Generale jest nam dobrze znany jako właściciel popularnego Euro Banku.

Tym razem bank poszedł ostro na noże z Gundlachem. Ten ostatni pracował dla Trust Company of the West od 1985 roku. Wspinając się po szczeblach kariery doszedł do stanowiska głównego zarządzającego tego funduszu mającego swoją siedzibę w Kalifornii. Tymczasem jesienią ubiegłego roku doszło do konfliktu, w wyniku którego Gundlach po burzliwych negocjacjach odszedł z firmy zabierając ze sobą większość swojego zespołu (aż 49 z 65 osób) i co było najbardziej bolesne dla TCW – wielu zamożnych klientów.

Tego było za wiele dla TCW i SocGen. Niedługo potem kierownictwo TCW wytoczyło w sądzie sprawę przeciw Gundlachowi i jego trzem kolegom. Najbardziej zaskakujące w obszernym, liczącym 39 stron uzasadnieniu pozwu były fragmenty zupełnie niepasujące do świata finansów. Po opuszczeniu firmy przez Gundlacha, w jego gabinecie rzekomo znaleziono woreczki z marihuaną i trzy „fifki”, w tym dwie ze śladami użytkowania, a dokładnie cytując wynik przeszukań miały się tam znajdować:

plastikowe woreczki zawierające zieloną, liściastą substancję i nasiona, niektóre oznakowane napisem ‘marihuana’, jak też trzy fajki do jej palenia- dwie lekko nadpalone na końcu

Poza tym w biurze walały się dziesiątki magazynów pornograficznych i płyt DVD o tej samej tematyce. Jeżeli jest to prawdą, możliwe, że będzie nam łatwiej wyjaśnić turbulencje na rynkach finansowych. Palący jointy zarządzający oglądający filmy porno niekoniecznie musi podejmować racjonalne decyzje inwestycyjne.

Jeśli z kolei oskarżenie ma na celu jedynie zniszczyć wizerunek Gundlacha, nie wystawia dobrego świadectwa ani bankowi, ani TCW, które w takim razie posługiwałyby się metodami rodem z filmów klasy B z pobliskiego Hollywood. Oczywiście taki materiał dowodowy byłby dość wątły dla sądu i w końcu nie są to jakieś straszne przestępstwa nawet w pruderyjnej Ameryce, więc Gundlacha oskarżono także o znacznie poważniejsze wykroczenia. Miał on rzekomo ukraść całą bazę danych klientów wraz z dokumentacją bankową w sekrecie przygotowując się do otwarcia prywatnego funduszu, który chciał otworzyć już od dłuższego czasu.

Jak widać w świecie finansów nie ma sentymentów i czekamy na rozstrzygnięcia sądu w tej sprawie. Jakikolwiek zapadnie wyrok, trudno będzie uznać za zwycięzcę bank Societe Generale oraz finansistów, którzy w rankingu reputacji znaleźli się niebezpiecznie blisko polityków.