Notowany.pl

Czy warto słuchać analityków giełdowych?

Giełda jest miejscem pełnym paradoksów, ponieważ czasem najwięcej zarabiają na niej wcale nie ludzie o najgłębszej wiedzy teoretycznej, z najdłuższym stażem, lecz inwestorzy posługujący się bardzo prostymi metodami, czasem wręcz ośmieszającymi autorytet naukowców. Co więcej, wcale nie muszą nimi być ludzie.

W ostatnie wakacje w Korei Południowej zorganizowano sześciotygodniowy konkurs inwestycyjny, w którym w szranki stanęło dziesięciu inwestorów z wieloletnim doświadczeniem rynkowym oraz … papuga o wdzięcznym imieniu Ddalgi (po koreańsku „truskawka”). Inwestycje papugi polegały na wyborze dziobem jednej z trzydziestu kulek, które reprezentowały największe spółki z parkietu w Seulu. Co czwartek Ddalgi wskazywała jedną, w którą należy ulokować środki. Z kolei ludzie nie mieli żadnych ograniczeń co do liczby transakcji i walorów, które dobierali do portfeli.

Ostateczne wyniki wprawiły w konsternację zawodowców – Ddalgi zarobiła 13,7% zajmując trzecie miejsce w rywalizacji. Tylko dwóch profesjonalistów było w stanie ją pokonać, a co gorsza, średni wynik całej dziesiątki okazał się ujemny: - 0,6%. Takich eksperymentów w przeszłości wykonywano już całkiem sporo i niestety dla fachowców zazwyczaj dowodziły one jednego – większość zawodowców mimo najszczerszych chęci nie jest w stanie wygrać choćby z indeksami giełdowymi, co łatwo sprawdzić porównując wyniki funduszy inwestycyjnych ze stopą zwrotu liczoną przy pomocy standardowych wskaźników (w ubiegłym roku indeks szerokiego rynku WIG zyskał blisko 47%).

Niestety, wcale nie lepiej bywa z rekomendacjami i zaleceniami analityków. Kto ich słucha i postępuje zgodnie z nimi, zazwyczaj bardzo żałuje swojej decyzji. W ostatniej bessie mieliśmy sporo takich spektakularnych wpadek, z których wymieńmy tylko trzy.

Pierwsza rekomendacja wyszła spod ręki Roberta Rethy z biura maklerskiego UniCredit (właściciel banku Pekao SA). W listopadzie 2008 roku analityk zalecił sprzedaż akcji gdańskiego Lotosu i stwierdził, że ze względu na ryzyko bankructwa spółki nie umie ocenić jej wartości i w tej rubryce wpisał 0 zł. Wywołało to prawdziwą burzę na rynku – niestety nikt z UniCredit nie odpowiedział wtedy na propozycję zakupu ich pakietu akcji Lotosu za 5000 zł złożoną z naszej strony. Naprawdę szkoda, ponieważ fundusze Pioneer posiadają całkiem spory pakiet. Co stało się później, najlepiej widać na wykresie.

Kolejny taki kwiatek znajdziemy w przypadku austriackiego dewelopera Immoeast. Ludmiła Popowa z holenderskiego banku Kempen&Co w raporcie z 10 listopada 2008 roku również wyceniła wartość tych akcji na 0 zł i zaleciła ich natychmiastową sprzedaż. Kto jej posłuchał, pewnie do dziś pluje sobie w brodę.



Podobne pomysły wpadają do głowy także naszym krajowym maklerom. 25 listopada 2008 roku Biuro Maklerskie BZWBK wydało zalecenie sprzedaży akcji KGHMu wyceniając je na 23 zł, a raport ukazał się pod znamiennym tytułem: „Fatalny moment na kupno”. Jako małe usprawiedliwienie dla analityków należy przyznać, że później podnosili swoje wyceny i rekomendacje, ale taka spektakularna wpadka pewnie będzie długo pamiętana.



Identyczne zalecenia analityków, ale namawiające do zakupów u szczytów hossy znaleźlibyśmy równie wiele ledwie rok wcześniej – na przykład Deutsche Bank zalecał w czerwcu 2007 roku „trzymaj” dla akcji dewelopera JW Construction przy kursie 71,5 zł. Czy ktoś je trzymał w portfelu aż do spadku do 4 zł?



Jak widać, ani zawodowcy, ani słuchanie się zaleceń analityków nie gwarantują nam sukcesu w inwestowaniu i albo sami wypracujemy swoją indywidualną metodę zarabiania na rynku, albo zdamy się na ślepy los licząc, że tym razem profesjonaliści zarządzający naszymi pieniędzmi będą mieli więcej szczęścia. Jednak nasze oczekiwania nie powinny być w tym drugim przypadku zbyt wygórowane – w końcu statystykę ciężko pokonać.