Notowany.pl

Fot. stock.xchng

Już za chwilę rozpoczynają się Święta Bożego Narodzenia, więc odważne deklaracje ministra finansów Jacka (właściwie Jana-Vincenta) Rostowskiego przedstawione w ostatnim numerze „Gazety Wyborczej” możemy potraktować w kategorii myślenia w dużej mierze życzeniowego. Z obietnicami na pewno wypada zachowywać ostrożność, ponieważ nikt nie chciałby teraz, żeby Polska poszła ścieżką pogrążonej w kryzysie Irlandii, a w końcu całkiem niedawno premier Tusk obiecywał nam stworzenie w Polsce właśnie takiej wzorcowej Zielonej Wyspy (nie mylić z Grenlandią). Podobne świetlane perspektywy roztaczał przed nami kiedyś Lech Wałęsa i kusił mirażem japońskim, tuż przed wejściem przez Nippon w fazę permanentnej recesji, trwającej praktycznie od dwóch dekad.

W swoim tekście minister Rostowski bardzo chwali siebie i rząd za poradzenie sobie z kryzysem jednocześnie obiecując, że dzięki jego nowej strategii Polska znajdzie się wkrótce w pierwszej piątce najmniej zadłużonych krajów Europy. Minister trochę się asekuruje i wskazuje na konieczność współpracy ze strony prezydenta Kaczyńskiego i opozycji, bez której jego pomysły mogą pozostać jedynie świątecznymi życzeniami. W jaki sposób chce osiągnąć sukces?

1. Prywatyzacja . Przychody z niej w przyszłym roku mają wynieść co najmniej 25 mld złotych

2. Ograniczenie przywilejów emerytalnych – rozpoczynający pracę w policji za rok będą musieli pracować dłużej

3. Wprowadzenie rocznego limitu wydatków budżetowych

Czy jest to faktycznie długoterminowa i spójna strategia? Już pierwszy punkt planu budzi pewne wątpliwości, ponieważ prywatyzacja jest wydarzeniem jednorazowym i jak się już wszystko sprzeda, trzeba szukać innych źródeł, a te dwa pozostałe pomysły prawdopodobnie rozmyją się w pracach sejmowych. Trudno przecież wyobrazić sobie, aby PO odważyła się zreformować kosztowny KRUS, co zostałoby odebrane jako atak przez koalicjanta – PSL. Poza tym, nawet jeśli powiedzmy reforma emerytalna zostanie wprowadzona, przecież nowozatrudnieni przejdą na emeryturę dopiero za kilkadziesiąt lat, a płacić trzeba kolejnym dziarskim czterdziestolatkom zmęczonych służbą. Z drugiej strony, raczej nikt nie wyobraża sobie sześćdziesięcioletnich strażaków czy policjantów biorących udział w gaszeniu pożaru czy ganiających się z bandytami,

Tekst ministra Rostowskiego miał być polemiką z listem dziesięciu ekonomistów, którzy niedawno alarmowali w sprawie tragicznego stanu finansów naszego państwa i trudno sygnatariuszy posądzać o motywację polityczną, ponieważ wśród podpisanych znajdziemy na przykład Ryszarda Petru, który dziesięć lat temu był doradcą Leszka Balcerowicza, podobnie jak dekadę wcześniej minister Rostowski.

Ekonomiści wskazywali na dramatyczne tempo przyrostu polskiego zadłużenia. W przyszłym roku będzie to kolejnych 100 mld zł i dług wzrośnie do 740 mld zł (niemal 20 000 zł na głowę każdego Polaka).W przyszłym roku z wszystkich wydatków polskiego budżetu (około 300 mld zł) aż 35 mld zł pójdzie na spłatę odsetek. To olbrzymia masa pieniędzy i deklaracje deklaracjami, a fakty są zupełnie inne. Jeśli na dodatek dług przekroczy 55% PKB w przyszłym roku lub w 2011, kolejny rok będzie oznaczał drakońskie cięcia, a pokrzywdzona będzie cała tak zwana budżetówka, czyli nauczyciele czy policjanci, ale także i emeryci.

Podpisani pod listem wskazali na pewną sztuczkę księgową, która umożliwi pozostanie poniżej progu 55%: przeksięgowanie obligacji posiadanych przez OFE i w ten sposób 110 mld zł długu zniknęłoby z bilansu. Jednak to tylko taki zabieg maskujący rozpadającą się fasadę i potrzeba konkretnych reform, na które wszyscy czekamy.

Dla inwestorów giełdowych jest to powodem do zmartwienia, ponieważ po pierwsze, potencjalna podaż wielkich ofert prywatyzacyjnych może zniechęcać do zakupów akcji bezpośrednio na GPW – duzi inwestorzy widząc desperację skarbu państwa mogą zażądać niższych cen, a po drugie, trzeszczący budżet podniesie ryzyko Polski w oczach zagranicy, która w takim razie zażąda premii w postaci niższych wycen akcji i innych aktywów już będących w obrocie lub poszuka sobie innych miejsc do lokowania kapitału. Czy te obawy są przesadzone i jednak spełni się wizja ministra Rostowskiego? Przekonamy się niedługo.

Treści przedstawione w artykule są prywatnymi opiniami autora i nie stanowią rekomendacji inwestycyjnych w rozumieniu Rozporządzenia Ministra Finansówz dnia 19 października 2005 roku w sprawie informacji stanowiących rekomendacje dotyczące instrumentów finansowych ich emitentów lub wystawców (Dz. U. z 2005 roku, Nr 206, poz. 1715). Autor nie ponosi odpowiedzialności za decyzje inwestycyjne podjęte na podstawie niniejszego artykułu, ani za szkody poniesione w wyniku decyzji inwestycyjnych podjętych na podstawie niniejszego artykułu.